“Als je een inzicht hebt
dat je niet transformeert,
is het geen inzicht,
maar iets anders.”
A.H. Almaas
Dit is deel 2 van een vierdelig artikel over de belangrijke spirituele leraar A.H. Almaas en diens ‘Diamond approach’. Deel 1 vormde de inleiding op de reeks. Na dit tweede deel volgen nog een deel over intelligent zijn als briljant zijn, en een afsluitend deel met leestips voor wie zich verder wil verdiepen. Maar nu eerst de werkwijze van Almaas.
De ‘Diamond Approach’
Nu Almaas inmiddels zo’n veertien boeken heeft gepubliceerd waarin hij de Diamond Approach op verschillende manieren uiteenzet, moge het duidelijk zijn dat het onmogelijk is dit alles in één alinea samen te vatten. Te meer daar mijn eigen lectuur zich momenteel beperkt tot drie van zijn boeken, en ik geen leerling van zijn school ben of was. Inmiddels is het mij wel duidelijk geworden dat het hier een materie betreft die net als de werkelijkheid zelf op paradoxale wijze enerzijds zeer complex en weerbarstig is, en anderzijds eigenlijk heel eenvoudig.
In de Diamond Approach of methode gaat het er om dat we ons volle potentieel leven, dat wil zeggen dat we ons opnieuw bewust worden van het gegeven dat we altijd al deel uitmaken van de heilige eenheid van alles en iedereen. Het is het terugvinden van de ultieme waarheid binnen en buiten ons, zonder verlies van de eigen individualiteit. Deze oorspronkelijke eenheid noemt Almaas essentie, en hierin herkennen we gemakkelijk wat in andere wijsheidstradities bijvoorbeeld aangeduid wordt met de woorden ware aard, oorspronkelijk inzicht, Atman, Boeddha-natuur, God, Tao, Zijn, de zijnsgrond of het transpersoonlijke. Tegelijkertijd gebruikmakend van hedendaagse psychologische inzichten en psychotherapeutische methoden, zowel lichaamsgericht als cognitief, doorbreekt hij de gangbare illusoire scheiding tussen psychologie en spiritueel leven.
De kern van de Diamond Approach wordt gevormd door het proces van open-ended inquiry, een niet aflatend nieuwsgierig zijn naar persoonlijke ervaringen en belevingen, en een proces waarin het hart zich opent voor zijn inherente spirituele aard, de essentie. Deze is als het ware een diamant met vele facetten, die zo steeds mooier wordt geslepen, bijvoorbeeld tot een schitterende briljant. Dit slijpen betreft dan vooral de verdedigingsmechanismen, conflicten en blokkades die we allemaal kennen uit ons dagelijks leven, al willen we ze vaak niet zien. Zo komen we steeds meer tot bevrijding van onze geest, in die zin dat we ons steeds beter vrij kunnen verhouden tot datgene waarvan we denken dat het ons dwarszit. Almaas spreekt hier van verschillende niveaus en soorten van realisatie, daarmee bewust de term verlichting vermijdend. Bij verschillende gelegenheden heeft hij onverbloemd gezegd dat ook hij niet volledig en permanent verlicht is, en dat hij nooit iemand heeft ontmoet die dat wel is.
De Diamond Approach is zodoende duidelijk transpersoonlijk, al is in navolging van Ken Wilber integraal misschien nog wel een beter woord. Ken Wilber heeft over Almaas geschreven in zijn ‘The Eye of spirit – an integral vision for a world gone slightly mad’. In een eindnoot die zich over meer dan twaalf pagina’s uitstrekt laat hij eerst zien hoe het vroegste werk van Almaas nog lijdt aan de pre-/trans-verwarring, en hoe die in ‘The pearl beyond price’ wordt overstegen. Dit alles overigens in een context van grote bewondering voor het werk van Almaas: “In my opinion, his understanding is precise, extensive and accurate; and his use of this understanding to open access to the transpersonal domains is superb and in many ways unprecedented.” (p. 377). Over wat deze pre-/trans-verwarring inhoud zal ik in een van mijn volgende weblogberichten schrijven, na de zomervakantie. Dat is namelijk een veel gemaakte denkfout.
Want deze benadering van de doorleefde werkelijkheid omvat en overschrijdt het alledaagse, en ziet alles wat bestaat als manifestaties van de essentie. De mens is in de woorden van Almaas in de wereld, maar niet van de wereld. Zijn aanpak is zowel aards, werelds, alledaags, lichamelijk als heilig. Heilig in de zin van uitgaande van het mysterie van de oorspronkelijke eenheid. Zijn aanpak draagt niet alleen bij aan de ontwikkeling van individuele zielen, maar hopelijk ook aan de bevrijding van het grotere geheel dat wij mensheid noemen.
(Wordt vervolgd.)
Reacties