De levenskunst van de optimizers

Dit is de cover van het nieuwe oktobernummer van het tijdschrift Red. Al weer een tijdje geleden werd ik door Red als life coach en deskundige op het gebied van de levenskunst geïnterviewd over het groeiend aantal 'maximizers'. Dat zijn zoals je wellicht weet of herkent mensen die altijd maar hun agenda tot de nok volproppen. En daar tussendoor ook nog even hun voicemail afluisterend boodschappen doen, zoonlief naar gitaarles racen, vervolgens hun mail checken en tegelijk met een klant bellen, terwijl er ook nog een tweede lijn binnenkomt. Maar vooral die agenda moet vol, anders voelen ze zich zelf zo leeg.

Ik heb er zelf ook nog wel eens last van, maar gelukkig steeds minder vaak. Mensen die dus nog nauwelijks (mentale) ruimte en verrassingen in hun leven toelaten. Want alles is tjokvol gepland, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, wanneer ze uiteindelijk bij de televisie op de bank in slaap vallen. En dan overdrijf ik niet, want ik ken ze echt. Jij toch ook?

Lucht in je agenda
Citaten hierover van mij zijn zodoende te lezen in de leuke en nuttige coverstory ‘Hou leeg die agenda! Minder doen = meer genieten.’ Nu heb ik natuurlijk nooit gezegd dat je je agenda helemaal leeg zou moeten houden, zoals die titel aanbeveelt. Wel dat veel ‘lucht’ in je agenda inbouwen erg belangrijk is om je goed te kunnen blijven voelen, week in, week uit. Dan leer je je leven te optimaliseren in plaats van altijd maar te maximaliseren, en daarmee een gezonde balans te houden tussen heel veel doen en echt bezield met iets bezig zijn. Minder kwantiteit, en meer kwaliteit van leven dus.

Leuk vond ik het dat de hoofdredacteur van Red, José Rozenbroek, zo goed als haar hele welkomstwoord in de nieuwe Red wijdde aan dit artikel over maximizers. Niet zo verrassend was het dat zij zichzelf onmiddellijk herkende in het geschetste beeld van de maximizers. Ook schrijft zij dat zij een vorm van meditatie heeft ontdekt, deze zomer in een exotisch oord. Meditatie is natuurlijk een uitstekende manier om wat minder hijgerig in het leven te staan. En dat ze mede daardoor nu wil gaan 'minimizen'. Opmerkelijk is hier dat zij de minimizer ziet als de tegenpool van de maximizer. Want ze heeft wel heel goed begrepen dat maximizers niet heel veel gelukkiger zijn dan de anderen.

Maximizers
Maximizers zie je tegenwoordig veel om je heen, zij leven hun life to the max. Zij willen altijd het meeste uit het leven halen, en wel onmiddellijk. Alsof het leven alleen maar iets is waar je wat uit kunt halen……. We gaan er helemaal voor, en we willen alles. Want je leeft maar éénmaal, althans dat moet de achterliggende gedachte zijn. Het is nu of nooit, en het moet meteen perfect zijn. Allemaal tienen op een rapport met twintig vakken. Vakken als professional, ouder, partner, geliefde, carrièremaker, vriend(in), bestuurslid, klusjesmens, hovenier, huismens, sporter, noem maar op. En voor alles een tien. Niet echt een recept voor geluk dus.

Minimizers
Maar als de minimizer het andere uiterste vertegenwoordigt, dan moet dat iemand zijn met zo weinig mogelijk vakken, een pretpakket noemen ze dat nog steeds op de middelbare school. En op dat rapportje staan dan allemaal zesminnetjes, en twee vijven. Want daarmee ga je net over, met je hakken over de sloot. Dat kan toch ook niet de bedoeling zijn? Maar er staat wel nogal prikkelend ‘Hou leeg die agenda!’, op de cover van Red, en ‘minder doen = meer genieten’. Dat betekent mijns inziens dus niet niets doen, noch zo weinig mogelijk doen. Maar inderdaad wel minder doen. Meer lucht en ruimte in je agenda open houden. En dat wat je wèl doet, doe je dan veel intenser, met meer aandacht, met meer plezier, met meer diepgang en liefde.

Levenskunstaars zijn optimizers
Levenskunst is onder andere de kunst om noch een maximizer, noch een minimizer te willen zijn. Het werkwoord to maximize komt trouwens uit de economie. En daar is de tegenpool niet to minimize, maar to optimize. Klinkt ook veel prettiger, vind je niet, bijna optimistisch. Tijdens het interview gebruikte ik dan ook het woord 'optimizers'. Jammergenoeg is dat woord niet in het artikel terechtgekomen, maar het idee gelukkig wel. Optimaliseren is steeds de voor jou juiste balans weten te vinden tussen de verschillende belangrijke zaken waar jij je energie en tijd  in wilt steken.

Levenskunstenaars doen vooral gepassioneerd wat er echt toe doet
Een citaat van mij uit de Red: “Het gaat er vooral om inzicht te krijgen wat écht belangrijk voor je is. Je kunt gepassioneerd in het leven staan, er is niets mis met uitblinken. Maar als je op sommige gebieden genoegen leert te nemen met een zesje in plaats van alleen maar tienen, heb je veel meer plezier in je leven”. En ik voeg daar nu aan toe: en breng je veel meer plezier in het leven van anderen!

Hoe sta jij in het leven? Ben je ook een maximizer, of juist een echte minimizer? Of lukt het je de balans van het optimizen steeds beter te vinden? En, wil jij dat je kinderen ook zo worden als jij? Deel je visie en ervaringen met ons, door een klein stukje hieronder te plaatsen!

Comments

[Geplaatst door: Lucas van der Valk]

Beste Odile,
Dankjewel voor je compliment over mijn toon! Want het is toch de toon die de muziek maakt.
Topprestaties neerzetten kan natuurlijk altijd. Alleen, zoals je zelf ook zegt, dan wel afgewisseld met periodes van ontspanning en weer opladen. Want de spreekwoordelijke boog kan niet altijd gespannen zijn.
Maximizers doen echter nog iets anders. Die eisen niet alleen altijd topprestaties van zichzelf, maar liefst ook op alle levensgebieden tegelijkertijd. Ze willen in alles tegelijk uitblinken. En dat kan natuurlijk niet. Iedereen begrijpt toch wel dat als je je een paar weken volop op je werk stort, dat je dan niet tegelijkertijd ook nog een topouder en een topminnaar of topminnares kunt zijn. Dat te willen levert alleen maar frustratie en sacherijn op. Dat werkt dus juist averechts. Zelfs kinderen snappen dat vaak heel goed.
Hartelijke groet, Lucas

[Geplaatst door: Lucas van der Valk]

Hoi Lia,
Ook ik denk dat het veel met je levensfase te maken heeft. In mijn coachingpraktijk zie ik inderdaad ook dat dertigers vaak naar het maximizen neigen, en veertigers beginnen te leren dat optimizen meer plezier en kwaliteit in je leven brengt. Misschien moet je wel eerst maximizer geweest zijn om het optimizen ten volle te kunnen appreciëren!
Hartelijke groet, Lucas

[Geplaatst door: Odile]

Hoi,
De toon van dit artikel is echt aangenaam. Is het ook mogelijk om in periodes topprestaties neer te zetten en andere periodes op te laden?
Mijn kinderen gaan soms wel voluit. Met soms bijzondere resultaten. Het lijkt alleen meer in golven te komen.

[Geplaatst door: Lia Donkers]

Hoi Lucas,

Je artikel is wat lang en niet zo maar even te beantwoorden.
Maar waar ik dit soort dingen erg aan koppel is aan leeftijdsfasen: als je jong bent ligt de wereld aan je voeten en wil je alles meemaken, er alles uithalen wat erin zit, je streven om het maximale te behalen.
Zo rond je veertigste verandert dat: niet meer wat je doet maar hoe je het doet wordt op een of andere manier belangrijker. Je gaat keuzes maken in wat je wel en niet wilt doen: ditr zie ik ook terug bij mijn klanten.

Groetjes
Lia donkers
www.coachingaandenrijn.web-log.nl

[Geplaatst door: Lucas van der Valk]

Hoi Linda,

Heb dank voor je reactie. Wat mooi dat jouw kinderen niet op weg zijn van die maximizers te worden, en al behoorlijk kunnen optimizen.
Wel een kleine kanttekening hierbij: ik denk dat het ook goed is dat er af een toe een volwassene is die zegt dat het werk over een kwartier af moet zijn. Want ook dat moeten ze natuurlijk leren, willen ze zelf volwassen kunnen worden.
Nu je dit hebt geschreven, ga ik nog eens beter kijken hoe mijn kinderen dat doen. Ook ik had al gemerkt dat ze steeds beter zijn in het zich niet op laten jutten, en leren al plannend ruimte te scheppen voor wat ze echt belangrijk en leuk vinden.
Als het goed is, dan spiegelen jouw kinderen zich in jou, en ben jij dus ook een echte optimizer. Klopt dat?
Hartelijke groet, Lucas

[Geplaatst door: Linda Spaanbroek]

Beste Lucas,
Ik las het artikel in Red en herkende wel het een en ander in de maximizers. Gelukkig lijken mijn kinderen daarvan niets over te nemen. Zo jong als ze zijn (10 en 12) lijken het nu al echte optimizers te zijn. Ik denk dat dit voornamelijk komt omdat zij alternatief onderwijs volgen (op De Ruimte in Soest: www.deruimtesoest.nl). Zij hebben de gelegenheid om 'in het moment te zijn'. Voor hen geen volwassene die vertelt dat het over een kwartier af moet zijn. Of die hen 8 keer per dag op een verplicht moment over laat gaan naar de volgende activiteit terwijl ze nog volop geconcentreerd en gemotiveerd zijn voor wat ze op dat moment doen. Dat moet toch iets met je doen? Als je je van je 16e tot je 18e aan strakke tijdschema's met elkaar snel opvolgende activiteiten moet houden? Ik heb de indruk dat mijn kinderen, die hun eigen tempo en activiteitenniveau kunnen zoeken/vinden, leren naar zichzelf te luisteren op een leeftijd dat je daar blijkbaar meer open voor staat dan als volwassene. Onze dochter kon op haar tiende gedecideerd zeggen: "Nee, mam, maandag is voor mij een te drukke dag. Dan kan ik niet ook nog zwemmen. Laten we dan woensdag gaan zwemmen". Briljant toch? Als ik dreig te neigen naar maximizen, kijk ik dus naar mijn kids!