Een stap verder dan levenskunst: persoonlijk leiderschap

Het dragende thema van deze weblog was tot nu toe: levenskunst. Of beter, levenskunsten, in het meervoud. Omdat ik geloof dat er vele opvattingen bestaan over levenskunst, en manieren om levenskunst te leven in de wereld.

Filosofen

Sinds ik met deze weblog begon viel het mij geregeld op dat bijna alles wat er geschreven wordt over levenskunst uit de koker van filosofen komt. Daardoor dreigen andere opvattingen minder of geen aandacht te krijgen. Dat vind ik jammer, want er valt  veel meer over te zeggen dan filosofen meestal doen. Alleen Joep Dohmen noemt in zijn boekje ‘Het leven als kunstwerk’ een aantal andere "laatmoderne levensstijlen". Dat is mooi van iemand die zich toch overwegend als moralist profileert, en op foto’s nogal somber oogt.

Veel filosofen die zich met levenskunst bezighouden, zien levenskunst meer als een theorie over het leven, dan als een levenswijze. Ze praten en schrijven meer over levenskunst dan dat ze die in de praktijk beoefenen, is mijn indruk. Die filosofische  theorieën vallen grofweg in twee soorten uiteen.

Hedonisme

De eerste noem ik de hedonistische school, met denkers die alles op alles zetten om geluk, plezier en genieten te bevorderen. Levenskunst wordt dan het permanent najagen van genot. De vrolijke bourgondische filosofen van het goede leven, zeg maar. Daar is niet veel mis mee overigens, want ook ik houd van het goede leven. En wie eigenlijk niet?

Moralisme

De tweede richting is die van het moralisme. Dat zijn meer de sombere en calvinistische filosofen van de hoogstaande ethiek: “het valt allemaal niet mee, te leven, en doe ik het wel goed?” Zij hebben juist weer veel kritiek op het huidige hyperventilerende leven en werken. Met zijn egocentrische en materialistische consumentisme. Ook zij hebben mijns inziens wel degelijk een heel goed punt.

Wat mij echter aan beide denkrichtingen en levensopvattingen helemaal niet bevalt is hun nogal eenzijdige oriëntatie. De ene groep richt zich alleen maar op lustbevrediging, want dat is voor hen het hoogste goed op aarde. De andere groep is die van het opgeheven moraliserende vingertje, dat niet ophoudt misstanden aan te wijzen. Maar volgens mij is er veel meer dat het leven de moeite waard maakt! Wellicht komt wat ik hier heel beknopt schets wat karikaturaal over, dat kan. Wellicht herken je ze ook wel uit de media, die twee beperkte opvattingen van levenskunst.

Leiderschap

Zonder nou die filosofische 'tweeling' met het badwater te willen weggooien, ben ik van plan vanaf deze plaats een pleidooi te gaan houden voor een ruimere opvatting van levenskunst. En om verwarring met bovenstaande opvattingen te voorkomen, ga ik dat leiderschap noemen. Ook een groot woord, net als levenskunst. En een veel gebruikt woord, jazeker. Leiderschap is trouwens ook een veel misbruikt woord, ook dat is waar. Maar toch, is het inmiddels niet hoog tijd om het begrip leiderschap grondig te herzien, na de kredietcrisis, het te ver doorgeslagen marktdenken en het tijdperk Bush? Om maar eens een paar dingen te noemen.

Persoonlijk leiderschap

Ik geloof dat iedereen een leider kan zijn. En ook móet zijn over zijn of haar eigen leven! Daarom begint voor mij alle leiderschap met persoonlijk leiderschap. Dat wordt vanaf nu het nieuwe thema van deze weblog, Leiderschap, te beginnen met persoonlijk leiderschap. En daaronder vallen ook nog steeds de genoemde levenslust en zeker ook moreel leiderschap. Persoonlijk leiderschap is echter ook tegelijk meer dan dat. Dus de grote vraag is, wat is dat eigenlijk, persoonlijk leiderschap? Wie doet er een voorzet?

Wees een leider, neem het voortouw, klik op ‘reacties’ en geef je mening!

Comments

[Geplaatst door: Hans de Brouwer]

Beste Lucas,

Ik ben het simpelweg met je eens, levenskunst is niet alleen het terrein van de filosofie of filosofen. Al lang doe ik moeite -eveneens in de rol van coach- om al die kennis (door de eeuwen heen) te vertalen naar praktisch handelen of anders leven. De kunst is nu juist om niet te blijven hangen in denken, maar ook om letterlijk en figuurlijk in beweging te komen.
En ja, in Persoonlijk Leiderschap of Persoonlijk Meesterschap is natuurlijk de levenskunst inbegrepen als het werkelijk excelleren ook het doel is.

Hans de Brouwer

[Geplaatst door: Huub Koch]

Ik had hier iets gezegd, in februari, maar het is blijkbaar niet overgekomen...

[Geplaatst door: Lucas van der Valk]

Beste Maarten, dankjewel voor je bijdrage. Wat je zegt is zeker waar. Het gaat ook wat mij betreft vooral over verantwoordelijkheid nemen voor je leven, en daaraan zelf sturing geven. Maar dat dan wel altijd in verbinding met de mensen om je heen. Anders gezegd, in relatie met en rekening houdend met de wereld om je heen.
En daar hoort ook bij wat er op je pad komt, gewenst en ongewenst. Waaraan ik zou willen toevoegen, het gaat er niet eens zozeer om wat er op je pad komt, alswel hoe je daar mee omgaat. Hoe je je ertoe verhoudt, je houding dus.

[Geplaatst door: Maarten]

Persoonlijk leiderschap is een beetje een container.
Je kunt er van alles in doen. Voor mij is het sturing en verantwoordelijkheid nemen voor mijn leven. Voor wat ik tegenkom. Hoe ik daar op reageer. Hoe ik zelf zaken in beweging zet en me laat bewegen door wat er op mijn pad komt (gewens en ongewenst).