Dit is het vervolg op mijn vorige blogje 'Vaar je eigen koers - deel 1'
Jouw eigen wijsheid
Nu zul je al wel begrepen hebben dat een bepaalde koers ook een inhoud is. Iemands koers kan bijvoorbeeld zijn, ‘over twee jaar wil ik hier manager zijn’. Maar de echte vraag is dan natuurlijk, hoe breng je iemand bij zijn of haar nog onbekende koers? Eerst even wat anders, wat je als coach niet moet doen, althans niet aan het begin van een coachingtraject. Dat is niet gaan adviseren wat jij denkt dat goed voor die ander zou zijn. Een coach is namelijk primair geen adviseur. Een coach is vooral iemand die de ander zelf laat ontdekken waar hij of zij heen wil, en die de ander zijn of haar eigen antwoorden laat vinden op belangrijke vragen. Een coach zegt meestal niet voor, fluistert niets in! – een goede coach stelt de juiste vragen op het juiste moment. Zoals de oude Chinezen al wisten: geef een hongerige geen vis, maar een hengel. Zo leer ik mensen hun eigen diepere innerlijke wijsheid, wijsheid die iedereen bezit, zelf te ontdekken. Zo geef ik ze geen koers, maar breng ik ze bij hun eigen innerlijk kompas.
Mind is geest èn hart samen
Ons innerlijk kompas, dat is onze kern, onze essentie, en dat is niets anders dan onze ware aard, de natuur van onze geest, zoals de Tibetaanse boeddhisten dat zo treffend noemen. En met geest of mind bedoelen ze dan het ruime hart èn je open geest tegelijk, want zij maken geen onderscheid tussen hart en geest, wat wij meestal wel doen. Terwijl iedereen eigenlijk wel weet dat gevoelens en overtuigingen, al die inhouden dus, meestal door elkaar heen lopen en dus moeilijk of helemaal niet te onderscheiden zijn. Zij zeggen mijns inziens terecht: ‘Mind is the master’!
