Financieel Dagblad kopt: Ontsnapping is geen ontspanning - vakantietips voor managers

Zaterdag stond er in de ‘Out of office’ Zomerspecial van de kleurenbijlage FD Persoonlijk een interessant artikel van Dominique Haijtema over hoe managers, professionals en ondernemers tegenwoordig hun vakantie doorbrengen. Dat zijn verrassende verhalen geworden.

Het hele artikel bestaat uit vier inspirerende interviews, waaruit uiteenlopende vakantiestijlen naar voren komen, plus het begeleidende artikel waarin de coaches Rinze Terluin en ik zelf aan het woord komen. Het geheel wordt afgerond met een viertal tips voor een geslaagde vakantie, 'met dank aan Lucas van der Valk'. Hier volgt het begeleidende artikel. Het geheel met interviews en al kun je lezen door onderaan dit blogje op de fotootjes van de FD-pagina’s te klikken. Veel leesplezier en inspiratie voor een relaxte zomer! Het artikel begint al met de schitterende  en o zo ware titel:

Leer mediteren (deel 1)

Al een tijdje heb ik het plan een serie blogjes te schrijven over mediteren, hoe je dat kunt leren en waarom dat zo goed voor je is. En hoeveel baat ik er zelf bij heb, net als sommigen van mijn cliënten die van mij hebben leren mediteren. Maar over dat onderwerp valt zoveel te zeggen dat ik niet wist waar ik moest beginnen.

Onlangs werd ik door een andere weblog geattendeerd op een interessant talkshow-fragment waarin ook het positieve effect van meditatie genoemd werd. Het is een item uit ‘The Daily Show’ van Jon Stewart, met als gast de psycholoog en uiterst populaire Harvard docent Tal Ben-Shahar, bekend van zijn boek ‘Happier’, in het Nederlands verschenen als ‘Gelukkiger".

Op welke weblog ik het laatst vond kon ik niet meer achterhalen, maar het videootje zelf heb ik wel weer terug weten te vinden. Hier is het filmpje, het duurt maar vijf minuutjes. En let vooral op het einde, als meditatie ter sprake komt. Dat is een mooi begin, daarmee wil ik dan ook mijn reeks over meditatie inleiden. Geniet ervan!

De levenskunst van de optimizers

Dit is de cover van het nieuwe oktobernummer van het tijdschrift Red. Al weer een tijdje geleden werd ik door Red als life coach en deskundige op het gebied van de levenskunst geïnterviewd over het groeiend aantal 'maximizers'. Dat zijn zoals je wellicht weet of herkent mensen die altijd maar hun agenda tot de nok volproppen. En daar tussendoor ook nog even hun voicemail afluisterend boodschappen doen, zoonlief naar gitaarles racen, vervolgens hun mail checken en tegelijk met een klant bellen, terwijl er ook nog een tweede lijn binnenkomt. Maar vooral die agenda moet vol, anders voelen ze zich zelf zo leeg.

Ik heb er zelf ook nog wel eens last van, maar gelukkig steeds minder vaak. Mensen die dus nog nauwelijks (mentale) ruimte en verrassingen in hun leven toelaten. Want alles is tjokvol gepland, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, wanneer ze uiteindelijk bij de televisie op de bank in slaap vallen. En dan overdrijf ik niet, want ik ken ze echt. Jij toch ook?

Lucht in je agenda
Citaten hierover van mij zijn zodoende te lezen in de leuke en nuttige coverstory ‘Hou leeg die agenda! Minder doen = meer genieten.’ Nu heb ik natuurlijk nooit gezegd dat je je agenda helemaal leeg zou moeten houden, zoals die titel aanbeveelt. Wel dat veel ‘lucht’ in je agenda inbouwen erg belangrijk is om je goed te kunnen blijven voelen, week in, week uit. Dan leer je je leven te optimaliseren in plaats van altijd maar te maximaliseren, en daarmee een gezonde balans te houden tussen heel veel doen en echt bezield met iets bezig zijn. Minder kwantiteit, en meer kwaliteit van leven dus.

Leuk vond ik het dat de hoofdredacteur van Red, José Rozenbroek, zo goed als haar hele welkomstwoord in de nieuwe Red wijdde aan dit artikel over maximizers. Niet zo verrassend was het dat zij zichzelf onmiddellijk herkende in het geschetste beeld van de maximizers. Ook schrijft zij dat zij een vorm van meditatie heeft ontdekt, deze zomer in een exotisch oord. Meditatie is natuurlijk een uitstekende manier om wat minder hijgerig in het leven te staan. En dat ze mede daardoor nu wil gaan 'minimizen'. Opmerkelijk is hier dat zij de minimizer ziet als de tegenpool van de maximizer. Want ze heeft wel heel goed begrepen dat maximizers niet heel veel gelukkiger zijn dan de anderen.

Maximizers
Maximizers zie je tegenwoordig veel om je heen, zij leven hun life to the max. Zij willen altijd het meeste uit het leven halen, en wel onmiddellijk. Alsof het leven alleen maar iets is waar je wat uit kunt halen……. We gaan er helemaal voor, en we willen alles. Want je leeft maar éénmaal, althans dat moet de achterliggende gedachte zijn. Het is nu of nooit, en het moet meteen perfect zijn. Allemaal tienen op een rapport met twintig vakken. Vakken als professional, ouder, partner, geliefde, carrièremaker, vriend(in), bestuurslid, klusjesmens, hovenier, huismens, sporter, noem maar op. En voor alles een tien. Niet echt een recept voor geluk dus.

Minimizers
Maar als de minimizer het andere uiterste vertegenwoordigt, dan moet dat iemand zijn met zo weinig mogelijk vakken, een pretpakket noemen ze dat nog steeds op de middelbare school. En op dat rapportje staan dan allemaal zesminnetjes, en twee vijven. Want daarmee ga je net over, met je hakken over de sloot. Dat kan toch ook niet de bedoeling zijn? Maar er staat wel nogal prikkelend ‘Hou leeg die agenda!’, op de cover van Red, en ‘minder doen = meer genieten’. Dat betekent mijns inziens dus niet niets doen, noch zo weinig mogelijk doen. Maar inderdaad wel minder doen. Meer lucht en ruimte in je agenda open houden. En dat wat je wèl doet, doe je dan veel intenser, met meer aandacht, met meer plezier, met meer diepgang en liefde.

Levenskunstaars zijn optimizers
Levenskunst is onder andere de kunst om noch een maximizer, noch een minimizer te willen zijn. Het werkwoord to maximize komt trouwens uit de economie. En daar is de tegenpool niet to minimize, maar to optimize. Klinkt ook veel prettiger, vind je niet, bijna optimistisch. Tijdens het interview gebruikte ik dan ook het woord 'optimizers'. Jammergenoeg is dat woord niet in het artikel terechtgekomen, maar het idee gelukkig wel. Optimaliseren is steeds de voor jou juiste balans weten te vinden tussen de verschillende belangrijke zaken waar jij je energie en tijd  in wilt steken.

Levenskunstenaars doen vooral gepassioneerd wat er echt toe doet
Een citaat van mij uit de Red: “Het gaat er vooral om inzicht te krijgen wat écht belangrijk voor je is. Je kunt gepassioneerd in het leven staan, er is niets mis met uitblinken. Maar als je op sommige gebieden genoegen leert te nemen met een zesje in plaats van alleen maar tienen, heb je veel meer plezier in je leven”. En ik voeg daar nu aan toe: en breng je veel meer plezier in het leven van anderen!

Hoe sta jij in het leven? Ben je ook een maximizer, of juist een echte minimizer? Of lukt het je de balans van het optimizen steeds beter te vinden? En, wil jij dat je kinderen ook zo worden als jij? Deel je visie en ervaringen met ons, door een klein stukje hieronder te plaatsen!

Praktische levenskunst in 5 minuten

Als ik zeg dat alles tegenwoordig steeds sneller moet, vertel ik je niets nieuws. Je hebt bijvoorbeeld speeddating en speedreading, en je kunt zelfs je MBA in één dag doen. Dat laatste is natuurlijk niet echt waar, maar wel een prikkelende reclameboodschap voor een echt bestaande training. Je krijgt  daar als het ware een uurtje Porter, een uurtje Mintzberg, een uurtje Covey en een uurtje Tom Peters, etc. De greatest hits in management hapklaar opgediend door bestsellerauteur Ben Tiggelaar, en dat binnen 8 uur. Daar betaal je dan uiteraard wel € 895 voor.

Moderne levenskunst
Dat kan en moet natuurlijk weer sneller. Dat ga ik hier doen, en nog geheel gratis ook! Lees snel door, en binnen 5 minuten heb je hopelijk de smaak van levenskunst te pakken. Met grote dank aan Joep Dohmen, een filosoof die veel publiceert over moderne levenskunst. Onlangs stond in Intermediair een inspirerend interview met hem, n.a.v. het verschijnen van zijn nieuwe boek,  “Tegen de onverschilligheid – pleidooi voor een moderne levenskunst”.

Levenskunst zou een schoolvak moeten zijn
Zo luidt de kop boven het interview. En daar ben ik het van harte mee eens. Je kunt vandaag de dag alles leren op school, behalve het allerbelangrijkste: hoe te leven in onze snelle, complexe en verwarrende wereld. Nu leer je dat natuurlijk wel impliciet, ook op school. Want die is toch ook vooral een sociaal laboratorium voor het leven, waar kinderen naar hartelust kunnen experimenteren. En dat doen ze ook vol overgave, zie ik aan mijn twee opgroeiende zoons. Maar het zou m.i. geen kwaad kunnen daar op school wat explicieter bij stil te staan. Zeker als dat thuis ook al niet zo vaak gebeurt. We moeten wel eerst rijles nemen voordat we met een auto de weg op mogen, maar leven, dat zoek je zelf maar uit! Een beetje hulp om levenskunstenaar te worden is dus altijd mooi meegenomen.

Succes, genot en geluk
Een belangrijke opmerking uit het interview is voor mij: “We doen nog steeds alsof succes en niet geluk ons levensdoel is”. Nu is succes heerlijk, dat zul je met me eens zijn. We ontlenen zelfs veel betekenis en zelfgevoel aan onze successen. Als we succesvol zijn, zijn we iemand, ook voor anderen. En we genieten ervan. Waar het echter om gaat, is dat succes en genot toch niet hetzelfde zijn als geluk. Ons leven gaat eigenlijk over iets anders dan succes en genot, en dat weten we ook ergens diep van binnen wel.

Gestresste zakenmannen
Dohmen haalt vervolgens een onderzoek aan dat gedaan is op de afdeling cardiologie van een ziekenhuis. Daar liggen vooral gestresste zakenmannen die ternauwernood ontsnapt zijn aan een vroegtijdige dood. Zij beginnen daar pas na te denken over de zin van het leven! En dan blijkt het belangrijkste in hun leven niet meer hun werk en hun succes te zijn, maar bijvoorbeeld hun kinderen, partner of vrienden. M.a.w. moet je eerst door een hartinfarct tot stilstand worden gebracht om over de zin van je bestaan na te denken?

Praktische levenskunst
Je kunt er natuurlijk veel beter voor kiezen je hartaanval niet af te wachten. Wees pro-actief. Neem gewoon wat meer tijd voor zelfreflectie, en sta nu eens even stil bij wat echt belangrijk voor je is. Meditatie is natuurlijk ook prachtig, als je dat al doet. Maar dat hoeft niet eens. Je kunt ook elke week, net zoals je misschien elke week lekker  sport, een half uurtje in stilte zitten en eerlijk voor jezelf onder de loep nemen waar je de afgelopen week je tijd aan hebt besteed. Zelfs 5 minuten per week zou om te beginnen al heel mooi zijn. Op een plek waar je niet gestoord wordt, en op een vaste dag en vast tijdstip. Je vraagt je dan in stilte kritisch af of dat nu de dingen zijn die je echt belangrijk vindt. Ze opschrijven kan je ook helpen hierbij. Ik verzeker je, dat als je dit gedisciplineerd blijft volhouden elke week, dat je dan ook je energie en activiteiten meer en meer gaat richten op wat er voor jou echt toe doet in het leven. Je wordt er meer meester over je eigen leven door!

Als jij die levenskunst ook belangrijk vindt, dan beveel ik je het hele interview van harte aan. Je kunt het vinden op de website van Intermediair, en je hebt het in 5 minuten gelezen. En dan ben ik zelf ook heel benieuwd naar wat jij denkt over leren leven en levenskunst. Zou jij bijvoorbeeld willen dat kinderen op school les in levenskunst zouden krijgen? Of krijgen ze dat al onder een andere naam? Had je het zelf ooit op school gehad willen hebben? Herken jij ook de verschillen tussen succes, genot en echt geluk? Of juist helemaal niet? Voel je vrij om hieronder je reactie te geven!