Zo ga je je doelen halen! – zeven tips voor het opstellen van kansrijke goede voornemens en doelen voor het nieuwe jaar

Nu eens voor de verandering een kort lijstje met handige tips die m.i. geen nadere uitleg behoeven. Hier zijn de zeven principes voor het maken van een goed plan voor het komende jaar 2010:

1.    Kies alleen die voornemens die je zèlf echt belangrijk vindt, niet die waarvan je denkt dat je ze van een ander zou moeten en waar je zelf niet in gelooft.

2.    Bedenk nu eens wat je wèl gaat doen i.p.v. niet: formuleer het positief – positieve voornemens blijken namelijk veel beter te werken dan negatieve verbodsbepalingen.

3.    Bedenk welk einddoel goed genoeg is, probeer niet altijd het uiterste uit de kan te halen. Zoek dus een realistische middenweg tussen overambitieus en al te gemakkelijk.

4.    Bedenk een aantal kleine vervolgstapjes van concreet gedrag die stap voor stap naar die einddoelen leiden.

5.    Zet nu vast periodieke evaluatiemomenten in je agenda voor het hele jaar.

6.    Weet dat je elke dag van het jaar weer opnieuw kunt starten.

7.    Last but not least: bedenk ook eens wat je aan de wereld wilt gaan geven, i.p.v. wat je er uit wilt halen – wat je voor andere mensen wilt gaan betekenen dus. Onderzoek laat keer op keer zien dat dat het meest bevredigend is, zinvol bezig zijn voor anderen. Je partner, kinderen, familie, vrienden, kennissen, buurtgenoten, klanten, relaties, leveranciers, collega’s, medeclubleden, mensen die je toevallig ontmoet, e tutti quanti.

Ik wens jou en de jouwen vrolijke en inspirerende feestdagen toe, en een in alle opzichten vervullend 2010.

Cadeau tip en inspiratie voor de feestmaand december en het nieuwe jaar

Een van mijn motto’s, een citaat van de schrijver Aldous Huxley (Brave New World), luidt al jaren: "Ervaring is niet wat je overkomt, het is wat je doet met wat je overkomt."

Onze eigen houding is doorslaggevend

Voor mij betekent dat, dat je eigen houding de belangrijkste bepalende factor is voor de kwaliteit van je leven, je relaties, je carrière en je werk. Hoe vervullend die zijn hangt vooral af van hoe jij daar mee omgaat. Niet WAT je overkomt, maar HOE je omgaat met wat je overkomt. Jouw mentale instelling, jouw attitude, jouw spirit is wat echt telt. Dan gaat het niet meer om wat je hebt, of wat je wilt worden, maar simpelweg om wie je bent. Dan is het je hele zijn waar het om draait. Niets meer, en niets minder.

Je eigen wijsheid leren ontdekken

Ik kan daar duizenden voorbeelden van geven, maar dat kan jij denk ik zelf ook wel. Zelf heb ik dit geleerd op de School voor Zijnsoriëntatie, een school voor moderne levenskunst en meesterschap in werk, waaraan ik me in permanente educatie heb verbonden. Het is een groot plezier en voorrecht daar getraind te worden door mensen als Hans Knibbe, Rianne van Rijsewijk en Paula van Lammeren. En ongelofelijk leerzaam bovendien, to say the least. Zij verstaan vooral de kunst de ander zijn of haar eigen innerlijke wijsheid te laten ontdekken, iets wat ik ook weer probeer over te brengen op mijn eigen coachees.

‘Geïnspireerd leven en werken’ -  een prachtboekje over Zijnsoriëntatie!

Nu hebben laatstgenoemde twee dames een werkelijk prachtboekje geschreven waarin de belangrijkste grondbeginselen van de Zijnsoriëntatie kort en heel toegankelijk worden uitgelegd. Ik citeer een stukje van de achterflap. Nu zijn achterflappen meestal ronkende reclameteksten; maar in dit geval onderschrijf ik uit eigen ervaring voor de volle 100% wat daar staat:

Een goede manager heeft maar twee lijstjes nodig

De Nijmeegse hoogleraar Filosofie en Organisatiekunde en mijn gewezen promotor René ten Bos schreef in 2003 een aardig stukje in het blad Filosofie in Bedrijf (FiB), waarin hij strategisch management opvatte als het opstellen en afvinken van lijstjes. Heel prozaïsch inderdaad, maar ook heel grappig en zeker niet onwaar.

En volgens managementauteur Alan M. Webber, voormalig editing director van de HBR, en vervolgens een van de mede-oprichters van het zakenblad Fast Company, heeft een goede manager maar twee lijstjes nodig om scherp te blijven. Het zijn deze twee:

Oplossingsgericht denken werkt meestal averechts!

Ik lees vaak dat je oplossingsgericht moet denken en werken. Dat klinkt natuurlijk positief en sympathiek. De ervaring leert echter dat dat maar heel soms goed werkt. Wanneer werkt oplossingsgericht denken dan wel? Alleen als de oplossing al volkomen duidelijk is voor iedereen. Als er bijvoorbeeld brand uitbreekt, dan weet iedereen onmiddellijk: aan de slag met blussen!

Menselijke kwesties

Maar meestal is de situatie niet zo duidelijk. En zeker niet als het gaat over psychologische en intermenselijke kwesties. Vooral adviseurs, trainers en coaches, en ook andere hulp- en zorgverleners, slaan hiermee de plank vaak faliekant mis. Waarom werkt oplossingsgericht denken en werken daar niet? Om minstens twee belangrijke redenen.

Oplossingsgericht is hetzelfde als  probleemgericht

De eerste belangrijke reden is dat oplossingsgericht denken de keerzijde is van probleemgericht denken. Want als mensen denken problemen te hebben, met zichzelf of met elkaar, is het veel effectiever zo lang mogelijk in alle openheid te kijken naar wat er nou werkelijk aan de hand is. En juist uit de problematische sfeer te blijven. Vanuit een onderzoekende houding. Een houding van niet weten, van nieuwsgierigheid. Van zelfs nog niet weten of er een probleem is, en zo ja wat dat probleem dan precies inhoudt. En pas daarna komt er vanzelf wel ruimte voor een adequate oplossing, als er überhaupt al een probleem was.

Oplossingen zijn vaak schijnoplossingen

De tweede belangrijke reden is dat als je direct met een zogenaamde oplossing aan komt zetten, dat vaak later blijkt dat dat helemaal niet de gewenste of goede oplossing was. Of er was helemaal geen probleem, zoals bij dat spreekwoordelijke oude vrouwtje dat liefdevol wordt geholpen de drukke straat over te steken, en aan de overkant aangekomen zegt dat ze helemaal niet wilde oversteken.

Een waar gebeurd verhaal

Hoe voor de hand liggende oplossingen vaak de verkeerde zijn, wordt mooi duidelijk gemaakt door een verhaal dat ik vorige week tijdens een lezing hoorde. Hoewel het verhaal echt is gebeurd, is het tegelijk ook een metafoor voor hoe het vaak tussen mensen gaat in allerlei situaties. In mijn woorden ging het ongeveer als volgt:

De meest kansrijke manier om gelukkig te worden...

...is iets doen voor een ander.
Geeft eigenlijk niet wat, en voor wie.
Zo maar, zonder verwachting van een tegenprestatie.
Hoeft niets groooots te zijn.
Ook kleine dingetjes doen voor een ander,
even helpen, iemand voor laten gaan die haast heeft, een vriendelijk woord.
"Dank je wel." "Sorry, dat was niet mijn bedoeling." "Geeft niet, hoor."

Dat komt keer op keer weer naar voren uit psychologisch onderzoek.
Dat je dan geen sukkel bent, maar een weldoener, een levenskunstenaar.
En wie wil er geen weldoener zijn?
Wie wil er geen levenskunstenaar zijn?
Inspirerend filmpje was dat dus.

Vakantie of geen vakantie - instant plezier en inspiratie uit de pressure cooker!

The eight irresistable principles of fun

Dit filmpje waar ik laatst tegenop liep is veel inspirerender dan even wegsurfen of even een spelletje doen tussendoor, en nog heel leuk en creatief bovendien. Het duurt trouwens maar acht minuten nog iets. Geniet gewoon even, hier en nu, waar je ook bent, van dit korte filmpje! Laat je inspireren. En besmet daarna zoveel mogelijk anderen met je goede humeur. Want plezier is besmettelijk, zoals je weet.

Een inspirerende zomer vol plezier toegewenst aan jou en de jouwen!

Financieel Dagblad kopt: Ontsnapping is geen ontspanning - vakantietips voor managers

Zaterdag stond er in de ‘Out of office’ Zomerspecial van de kleurenbijlage FD Persoonlijk een interessant artikel van Dominique Haijtema over hoe managers, professionals en ondernemers tegenwoordig hun vakantie doorbrengen. Dat zijn verrassende verhalen geworden.

Het hele artikel bestaat uit vier inspirerende interviews, waaruit uiteenlopende vakantiestijlen naar voren komen, plus het begeleidende artikel waarin de coaches Rinze Terluin en ik zelf aan het woord komen. Het geheel wordt afgerond met een viertal tips voor een geslaagde vakantie, 'met dank aan Lucas van der Valk'. Hier volgt het begeleidende artikel. Het geheel met interviews en al kun je lezen door onderaan dit blogje op de fotootjes van de FD-pagina’s te klikken. Veel leesplezier en inspiratie voor een relaxte zomer! Het artikel begint al met de schitterende  en o zo ware titel:

Zin en onzin over leiderschap

Er zijn al bibliotheken vol geschreven over leiderschap, en veel daarvan kan vandaag de dag zo de open haard in. Tenminste, voor zover het bijvoorbeeld gaat om achterhaalde ideeën, historische vergelijkingen en eigentijdse gemeenplaatsen over leiderschap die altijd al onzin waren. Een achterhaald idee is bijvoorbeeld dat leiders charismatische, grote en brute ego’s moeten zijn die geen tegenspraak dulden. Type Jack Welch, ooit CEO van General Electric en ooit de grootste held in managementland, nu alweer bijna vergeten. Zoals in dit geval worden helden ook heel vaak verward met leiders, een typisch Amerikaanse misvatting. De eenzame cowboy te paard die iedereen neerschiet en iedereen zo de baas blijft mag dan een held zijn, hij is zeker geen leider.

Een stap verder dan levenskunst: persoonlijk leiderschap

Het dragende thema van deze weblog was tot nu toe: levenskunst. Of beter, levenskunsten, in het meervoud. Omdat ik geloof dat er vele opvattingen bestaan over levenskunst, en manieren om levenskunst te leven in de wereld.

Filosofen

Sinds ik met deze weblog begon viel het mij geregeld op dat bijna alles wat er geschreven wordt over levenskunst uit de koker van filosofen komt. Daardoor dreigen andere opvattingen minder of geen aandacht te krijgen. Dat vind ik jammer, want er valt  veel meer over te zeggen dan filosofen meestal doen. Alleen Joep Dohmen noemt in zijn boekje ‘Het leven als kunstwerk’ een aantal andere "laatmoderne levensstijlen". Dat is mooi van iemand die zich toch overwegend als moralist profileert, en op foto’s nogal somber oogt.

Veel filosofen die zich met levenskunst bezighouden, zien levenskunst meer als een theorie over het leven, dan als een levenswijze. Ze praten en schrijven meer over levenskunst dan dat ze die in de praktijk beoefenen, is mijn indruk. Die filosofische  theorieën vallen grofweg in twee soorten uiteen.

Hedonisme

De eerste noem ik de hedonistische school, met denkers die alles op alles zetten om geluk, plezier en genieten te bevorderen. Levenskunst wordt dan het permanent najagen van genot. De vrolijke bourgondische filosofen van het goede leven, zeg maar. Daar is niet veel mis mee overigens, want ook ik houd van het goede leven. En wie eigenlijk niet?

Moralisme

De tweede richting is die van het moralisme. Dat zijn meer de sombere en calvinistische filosofen van de hoogstaande ethiek: “het valt allemaal niet mee, te leven, en doe ik het wel goed?” Zij hebben juist weer veel kritiek op het huidige hyperventilerende leven en werken. Met zijn egocentrische en materialistische consumentisme. Ook zij hebben mijns inziens wel degelijk een heel goed punt.

Wat mij echter aan beide denkrichtingen en levensopvattingen helemaal niet bevalt is hun nogal eenzijdige oriëntatie. De ene groep richt zich alleen maar op lustbevrediging, want dat is voor hen het hoogste goed op aarde. De andere groep is die van het opgeheven moraliserende vingertje, dat niet ophoudt misstanden aan te wijzen. Maar volgens mij is er veel meer dat het leven de moeite waard maakt! Wellicht komt wat ik hier heel beknopt schets wat karikaturaal over, dat kan. Wellicht herken je ze ook wel uit de media, die twee beperkte opvattingen van levenskunst.

Leiderschap

Zonder nou die filosofische 'tweeling' met het badwater te willen weggooien, ben ik van plan vanaf deze plaats een pleidooi te gaan houden voor een ruimere opvatting van levenskunst. En om verwarring met bovenstaande opvattingen te voorkomen, ga ik dat leiderschap noemen. Ook een groot woord, net als levenskunst. En een veel gebruikt woord, jazeker. Leiderschap is trouwens ook een veel misbruikt woord, ook dat is waar. Maar toch, is het inmiddels niet hoog tijd om het begrip leiderschap grondig te herzien, na de kredietcrisis, het te ver doorgeslagen marktdenken en het tijdperk Bush? Om maar eens een paar dingen te noemen.

Persoonlijk leiderschap

Ik geloof dat iedereen een leider kan zijn. En ook móet zijn over zijn of haar eigen leven! Daarom begint voor mij alle leiderschap met persoonlijk leiderschap. Dat wordt vanaf nu het nieuwe thema van deze weblog, Leiderschap, te beginnen met persoonlijk leiderschap. En daaronder vallen ook nog steeds de genoemde levenslust en zeker ook moreel leiderschap. Persoonlijk leiderschap is echter ook tegelijk meer dan dat. Dus de grote vraag is, wat is dat eigenlijk, persoonlijk leiderschap? Wie doet er een voorzet?

Wees een leider, neem het voortouw, klik op ‘reacties’ en geef je mening!

Tom Tom = Dom Dom

Dat is de titel van een leuk en slim artikel in de nieuwste Viva, nummer 47, en vanaf vandaag te koop.
Het gaat over de Tom Tom als metafoor voor hoe we meestal ook als we niet in de auto zitten op de automatische piloot functioneren, of doen wat anderen zeggen dat we moeten doen. Dom dom dus.

Mijn motto is daarentegen: Vaar je eigen koers!
En zodoende ben ik geïnterviewd door de Viva over dit onderwerp, en word ik als levens- en loopbaancoach in dit artikel uitgebreid geciteerd!

Kopen en lezen dus die Viva, ze kost maar 2 Euro. Tip: koop hem voor je dochter, of voor je vriendin.

En commentaar kun je hieronder kwijt, klik daarvoor op ‘Reacties’.
Ben benieuwd!